دل خورشيد كه بگيرد، هواي همه دل ها ابري مي شود،

چون همه دل ها به نور خورشيد روشن است. درست مثل وقتي كه يك بزرگی  كه قوت قلب و ستون محكم شانه هايت است را ببيني كه در غمي يا ماتمي شكسته و مي گريد، دنيا روي سرت آوار فرو می ریزد.

دیدن اشک همچنین کسی حتی از هجوم یک مصیبت هم می تواند سخت تر باشد.

اين روزها كه مي گذرد برخي اینچنین حسي دارند، اشک های بارانی مهتاب مایه طغیان آتش دلشان شده است.

 هتک حرمت به حرمين امامين عسكريين و رحلت يكي از ياران امام عصر(عج) و هزاران غصه و اتفاق ديگر در گوشه و كنار كه انگار دل خورشيد را لرزانده است.

و اینان مبهوت در میانه سردی ها و گرمی های روزگار آرزو

می کنند ای کاش باران چشم های مهتابی بند آید و اضطراب از صورت گندمگون فرو ریزد.

برخي به رسم معرفت و ادب اين روزها هر از چندگاهي به سوي پنجره قبله رو به خورشيد سر را به نشانه احترام پائين مي گيرند و به امام عصر خود تسليت مي گويند.

...                آجرك الله يا بقيه الله الاعظم الله و اعظم اجوركم ....